5. Η ΑΓΑΠΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΘΕΟ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

Ἡ καθαρότητα τῆς καρδιᾶς τῆς Παναγίας μοιάζει μέ τόν ἀστραφτερό ἥλιο πού φωτίζει ὅλη τήν γῆ καί δίνει ζωή στά πάντα. Μέσα στήν ἁγία καρδιά της ἔτρεφε ἄπειρη ἀγάπη πρός τόν Θεόν καί εἶχε ἀφοσιωθεῖ μέ ὅλη τή θέλησή της στό θέλημα τοῦ Θεοῦ ἐξ ἀγάπης τῆς καρδιάς της. Ἠγάπη βαθιά καί ἐσωτερικά τόν Θεόν μέ ὅλη τήν δύναμη τῆς ψυχῆς της. Ἀδυνατοῦμε νά συλλάβουμε τό μέγεθος τῆς μητρικῆς ἀγάπης της πρός τόν Υἱό της που ἦταν ἡ φυσική ἀγάπη πρός τό μονάκριβο παιδί της. Ἀκόμη ἐπέδρασε μέσα της σέ ὕψιστο βαθμό καί ἡ ἀγάπη της πρός τόν Θεό πού ἦταν καθαροτέρα καί ἁγιωτέρα ἀπό κάθε ἄνθρωπο. Αὐτή ἡ διπλή ἀγάπη ξεπέρασε κάθε ἀγάπη ἁγίου πρός τόν Θεόν πού θαυμάζεται ἀπό τίς οὐράνιες ἀγγελικές δυνάμεις γιά τήν ὑπέρτατη ἀγάπη τῆς Παναγίας πρός τόν Θεόν.

Πόσο ἠγάπα ἡ Θεομήτωρ τόν Θεόν εἶναι ἀπερίγραπτη κατάσταση τῆς ἁγίας ψυχῆς της!Πόση τελειότητα ἀγάπης πρός τόν Θεό κατεῖχε δέν συλλαμβάνεται νοητικῶς ἡ θερμότητα τῆς καρδιᾶς της που κατεῖχε, πρός τόν Υἱόν της καί Θεό!

Ἡ ἀγάπη της πρός τόν Θεόν ἐνήργησε μέ τόν ὑπερβολικό ζῆλο στή τήρηση τῶν ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ πού ἐγένετο μέ προθυμία καρδιάς καί θελήσεως ψυχῆς. Ὅλη ἡ ζωή της εἶχε δοθεῖ στήν ἀγάπη στόν Θεόν διά ἔργων καί πολλῆς καρδιακῆς προσευχῆς μέ τήν καθαρωτάτη προσοχή τοῦ νοός της στό πρόσωπο τοῦ Υἱοῦ τῆς Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Αὐτή ἡ ὑπέρλογη ἀγάπη της ἐδοκιμάσθη ἀπό ἀβάστακτους πόνους τῆς καρδιάς της βλέποντας τά μαρτύρια τοῦ μονογενοῦς Υἱοῦ της να ὁδυνᾶται ἀπό τίς κακίες τῶν ἀνθρώπων. Οἱ πόνοι τῆς Παναγίας ὑπερέβησαν κάθε σωματικό μαρτύριο ἁγίου, διότι ὁ πόνος τῆς μητρικῆς ἀγάπης της ἐφλόγιζε τήν ταπεινή καρδιά της καί πῦρ ἐξήρχετο πού ὑπόφερε γιά τόν Υἱόν της.

Ἡ θύελλα τῶν πόνων τῆς καρδιᾶς της δέν μποροῦσε νά κατασβέσει τήν πυρκαϊά πού ἐφλόγιζε τήν πύρινη ἀγάπη της πρός τόν Ἰησοῦ Χριστόν καί Υἱόν της. Πόσο ἀνάγκη ἔχει ἡ καρδιά μας νά μιμηθεῖ τήν ὑπερέχουσαν πάντων τήν ἀγάπη τῆς Θεοτόκου πρός τόν Θεόν. «Ἀγαπήσεις Κύριον τόν Θεόν σου ἐξ ὅλης τῆς καρδίας σου, ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς σου, ἐξ ὅλης τῆς διανοίας σου καί ἐξ ὅλης τῆς ἱσχύος σου» (Ματθ. 22,37) εἶναι δοσμένο γιά κάθε ἄνθρωπο πού ζητᾶ νά ἐκφράσει τό μεγαλεῖο τῆς ψυχῆς του πρός τόν Ζωοδότη Θεό τῆς ἀγάπης.

Ἡ ἀγάπη πρός τόν Θεό εἶναι μια πράξη ἀγάπης τῆς καρδίας μας πού ἐκφράζεται μέ τό πόνο τῆς ψυχῆς μας μπροστά στό θεῖο πάθος τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ γιά τήν ἀγάπη πρός τόν ἄνθρωπο, κατανοῶντας ψυχικά τό πόνο τοῦ ἐσταυρωμένου Κυρίου μας πάνω στό σταυρό τοῦ μαρτυρίου Του.

Πόσο ἀγαπῶμεν τόν Ἰησοῦ Χριστόν μέσα ἀπό τήν ταπεινή καρδιά μας φαίνεται ἀπό τήν ὑπακοή στις θεῖες ἐντολές Του καί ἀπό τήν ἄρνηση τοῦ ἑαυτοῦ μας γιά νά ζήσουμε μέσα μας τήν πληρότητα τῆς θεϊκῆς ἀγάπης καί τοῦ ἐλέους τοῦ Θεοῦ στήν ἁμαρτωλή ψυχή μας. Ἡ καιομένη καρδία γιά τήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ νικᾶ τά πάθη τῆς ψυχῆς καί ὑπομένει ὅλα τά ἄσχημα τῆς ζωῆς πού προέρχονται ἀπό κακίες καί προσβολές ἀνθρώπων, ἀπό θλίψεις καί ἀσθένειες ζωῆς.

Ἡ ἀγάπη πρός τόν Θεόν θερμαίνει τήν καρδία μας ἀπό τό πῦρ τῆς θεότητος καί πλέον δινόμαστε ψυχή καί σῶμα σέ μιά ἀκατάπαυστη κοινωνία μέ τό Θεό διά τῆς ἀδιαλείπτου προσευχῆς. Ἡ ἀγάπη πρός τόν Θεόν ξεχνᾶ τά πάντα καί δίνει τά πάντα γιά τόν Ἰησοῦ Χριστόν γιά νά εὕρει τήν μακαρία εἰρήνη τῆς ψυχῆς καί τή χαρά τοῦ Θεοῦ πρός δόξα Θεοῦ. Ἡ ἀγάπη πρός τόν Θεόν γίνεται πόνος σταυρικός στήν ἐνθύμηση τοῦ Σταυρικοῦ πόνου τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ στόν Σταυρό καί ὑποφέρουμε καρδιακά μέ ὑπομονή ἀγάπης γιά νά νικήσει ὁ Χριστός μέσα μας τό κακό τοῦ ἑαυτοῦ μας καί νά γίνει ὁ ἀναστημένος Χριστός, ὁ νικητής τῆς ζωῆς μας.

Ἡ καρδιά μας δοκιμάζεται καθημερινά πόσο ἀγαπᾶμε τόν Ἰησοῦ Χριστό μέ τήν προσοχή μας στις ἐντολές τοῦ Θεοῦ ὥστε νά ἔχουμε καθαρή διάνοια, ἀγάπη πρός τόν πλησίον μας καί κυριαρχία ἐπί τοῦ ἑαυτοῦ μας ἀπό τούς πειρασμούς τοῦ κόσμου καί τά πάθη τῆς ψυχῆς μας. Ω! Τρυφερή ἀγάπη τοῦ Θεοῦ, πού σαγηνεύεις τήν ψυχή μου καί ταπεινώνεις τήν καρδιά μου γιά νά σ’ ἀγαπῶ περισσότερο μέ ὅλη τήν ὕπαρξη τῆς ζωῆς μου!

Ω! ἀγάπη τοῦ Θεοῦ κατοικεῖς στήν ἁμαρτωλή ψυχή μου καί ὅλος σιωπῶ γιά νά θαυμάσω τό μεγαλεῖο τῆς θεϊκῆς παρουσίας Σου χωρίς νά ζητῶ τίποτα παρά μόνο νά ὑπάρχω γιά Σένα καί νά σ’ ἀγαπῶ αἰώνια μέ τήν ταπεινή καρδιά μου. Ω! ὑπερτάτη ἀγάπη τοῦ Θεοῦ δέομαι ἀπό τά βάθη τῆς ψυχῆς μου νά ἀντλῶ δύναμη ἀπό τή θεϊκή ἀγάπη Σου γιά νά πορεύομαι στή ζωή μου κατά τό θέλημά Σου, διδάσκοντας μέ ἀπό τήν ἀγάπη τῆς θεϊκῆς καρδιάς Σου νά ἀγαπῶ θεϊκά καί νά δίνομαι σέ κάθε ἔργο ἀγαθό μέ ἀγάπη θυσίας. Κύριε, τῆς ἀγάπης δίδαξέ με νά προσεύχομαι καρδιακά καί νά σ’ ἀγαπῶ μέ ὅλη τήν καρδιά μου γιά νά σέ εὑαρεστῶ μέ τήν ζωή μου.

Ω! πόσο πολλή πρέπει νά ἀγαπᾶμε τό Θεό μέ ὅλη τή δύναμη τῆς ψυχῆς μας καί μέ καθαρή καρδιά νά προστρέχουμε στήν προσευχή γιά νά φλογίσουμε τό ἐσώτερα βάθη τῆς ὑπάρξεώς μας μέ τήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ καί νά ἐξαγνισθοῦμε ἀπό τήν δύναμη τοῦ Παναγίου Πνεύματος. Ἐκεῖνος πού δέν νιώθει τήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ μέσα του εἶναι στερημένος ἀπό τή χαρά τοῦ Θεοῦ καί ψάχνει σέ ἐφήμερες ἀπολαύσεις νά νοιώσει τό ὀλίγο τῆς ἀνθρωπίνης ἀγάπης.

Ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ μέ ἔλκει νά τόν ἀγαπῶ περισσότερο καί νά τόν ποθῶ καρδιακά μέ ζῆλο οὐράνιο καί ψυχή δοσμένη στόν Ἰησοῦ Χριστό. Ω! μένω ἄπειρα εὐγνώμων στήν θεϊκή ἀγάπη πού διατηρεῖ τήν ἁγνότητα τῆς ψυχῆς μου καί ὅλος γίνομαι Φῶς μέσα στό Φῶς τοῦ Θεοῦ. Κύριε, σ’ ἀγαπῶ, δέν ἐκφράζεται αὐτή ἡ ἀγάπη τῆς καρδιᾶς μου γιά Σένα, πού ἀγρυπνῶ γιά Σένα μέ πόθο ταπεινό καί καρδιά φλογίζουσα ἀπό τήν ἀγάπη μου γιά Σένα. Κύριε, σ’ ἀγαπῶ, χωρίς νά τό ἐπιζητῶ μέσα μου, ἀλλά δίνομαι στήν ἄφθαστη ἀγάπη τῆς Τριαδικής Θεότητός Σου μέ τήν ὁλόθερμη καρδιά τῆς ζωῆς μου γιά νά ζήσω τό μυστήριο τῆς Θεϊκῆς ἀγάπης Σου.

Κύριε, σ’ ἀγαπῶ, δέξουν τήν ταπεινή καρδιά μου στό θρόνο τῆς Τριαδικῆς Θεότητός Σου καί καθάρισέ την ἀπό κάθε ρύπο ἁμαρτίας καί πρόσφερέ την στόν κόσμο γιά τή σωτηρία τῶν ἀνθρώπων.

Κύριε σ’ ἀγαπῶ,

μέ τήν ψυχή μου,

μέ τήν καρδιά μου,

μέ τό νοῦ μου,

μέ τό σῶμα μου,

μέ τή ζωή μου.

Κύριε, σ’ ἀγαπῶ! ΑΜΗΝ.